امکان شکننده‌ی باهم بودن

اجرای هفت‌ساعته‌ی برادران کارامازوف در وضعیت کنونی ایران فقط اقتباسی ساده از رمان داستایفسکی نیست؛ حاصل هشت سال زیستِ جمعی، تمرینِ ممتد و پافشاری بر «باهم‌ماندن» در دل وقفه‌ها و بحران‌هایی است که پیش و پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، امکانِ گردهم‌آمدن را به امری ناپایدار، پرهزینه و سیاسی…

ادامه

دوستت دارم و این‌گونه ابرازش می‌کنم: با نمایش‌ها

[این مطلب در بیست‌وچهارمین مسابقه‌ی مطبوعاتی سالانه‌ی انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر جایزه‌ی رتبه‌ی نخست بخش گفت‌وگو را دریافت کرده است.] روزی که رضا عبده به دعوت مدیران کمپانی En Garde Arts1 برای انتخاب بازیگر وارد سالن شد، جولیانا ۲۲ سال داشت و تازه سال آخر دانشگاه را تمام کرده…

ادامه

تئاتر بی‌آکسسوار

(این مطلب در بیستمین جشن سالیانه‌ی انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر جایزه‌ی رتبه‌ی اول بخش ترجمه را دریافت کرد.) اندی اسمیت، نویسنده و کارگردان تئاتر که با نام هنری اِی اسمیت نیز شناخته می‌شود، از ۱۹۹۹ نمایشنامه‌های خود را روی صحنه می‌برد. او تجربه‌ای را به‌صورت پروژه‌ی تحقیقی‌ برای…

ادامه

رخت‌چرک‌هایم برای خودم

(این مطلب در بیستمین جشن سالیانه‌ی انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه‌ی تئاتر برنده‌ی رتبه‌ی نخست بخش گفت‌وگو شد.) عادتم است، در مواجهه با اجرا‌های «در انتظار گودو» اول چشمم می‌رود دنبال درختی که بکت برای صحنه‌اش نوشته است. انگار چکیده‌ی اجرا را در شکل این درخت و ترکیبش با…

ادامه
1 2 3 … 13