آنتونن آرتو در ۱۹۶۲، با نظریهی تئاتری خود، افقهای تازهای به جهان تئاتر نمایاند که پیش از آن برای هیچ اهل تئاتری متصور نبود و حتی شاید خود آرتو هم وقتی از حذف متن در تئاتر و خلق زبان تئاتری نو حرف میزد نمیدانست که در قرن بعدی نظریهاش تا…
ادامهتجسمِ حقیقیِ مفهومِ غرابت است؛ فیلمنامه و نمایشنامه مینویسد و کارگردانی میکند، نوجوانی و جوانی را به عشقِ همهی اینها سوخته و سَر کرده، خودش را به درودیوار کوبیده تا به درونِ پانتئونِ تئاتر راهش بدهند، و حالا که وارد شده و بر صدر نشسته، در اوجِ شهرت و موفقیت…
ادامهیک از حدود صد و پنجاه سال پیش، میز چوبی بزرگی در انبار هر تماشاخانهی امریکایی وجود دارد که هربار، هنگام بر صحنه آوردن نمایشی رئالیستی، روی سن گذاشته میشود. اولین بار یوجین اونیل بود که این میز را وسط صحنهی تئاتر امریکا گذاشت. تایرون، پدر و بازیگری خودخواه، سر…
ادامهمیرزا تقیخان زمانی که در شهر تبریز مشغول به تربیت و آموزش ولیعهد جوان ناصرالدین بود، از آرزوهایش برای آیندهی ایران بسیار گفت. تصویری از آیندهی ایران در ذهنش بود که ولیعهد جوان را، با همهی خلقوخوی باقیمانده از پدرانش، سخت شیفته و سودایی میکرد. آن تصاویر چنان واضح و…
ادامه