وقتی رابطهی عاشقانهام با شهر میلان شروع شد، اومبرتو اکو که فقط چهار سال از من بزرگتر بود، عملاً سردبیر انتشارات بومپیانی بود. پیدایش کردم و قراری با او گذاشتم و نقاشیهایم را نشانش دادم. پوست سفید سهتیغهاش با موی سیاهش در کنتراست بود، چهرهی دلپذیری داشت و صدایی که…
ادامه
ترومَن کاپوتی (متولد ۱۹۲۴) شصت سال بیشتر زندگی نکرد اما حالا دیگر جزءبهجزء کارنامهی نحیفش از کلاسیکهای تاریخ ادبیات امریکاست و از جملهشان داستانهایی، یکیشان همین «مهماننوازی»، که در نیمهی دوم عمرش بر اساسِ رخدادهایی واقعی و تجربههایی شخصی نوشت و خودش بهش میگفت «داستانهای غیرداستانی». زمانی بود که در…
ادامهحسین شهیدی را در ایران کمتر میشناسند. به همین سبب بود که عصر دیروز آخرین کتاب او، «روزنامهنگاری در ایران: از رسالت تا حرفه»، سه سال پس از مرگش و در حضور اندک مخاطبان، در شبی از شبهای مجلهی بخارا، در خانهی اندیشمندان علوم انسانی، رونمایی شد. شبهایی که علی…
ادامه