این متن سخنرانی سال ۲۰۰۰ «مارشا نورمن»، نمایشنامهنویس پرآوازهی امریکایی و برندهی جایزهی پولیتزر، برای نمایشنامهی بسیار تحسینشدهاش «شب بهخیر مادر» است که برای گرامیداشت ادوارد آلبی در مراسم سالانهی اهدای جوایز صنف نمایشنامهنویسان امریکا خواند؛ متنی کوتاه و موجز که ورای دستاوردهای فنی و برشمردن نقش آلبی در تحولات…
ادامهاقتباسهای ادبیاش را در دو دورهی مختلف و در وضعیتهایی متفاوت نوشت، «قصیدهی کافهی غم» را که نوشت جایگاهش در تئاتر آن روز امریکا و برخوردهای منتقدان با او بسیار فرق میکرد با زمانی که اقتباسش از «لولیتا»ی ولادیمیر ناباکوف به صحنه رفت. اولی، «قصیدهی کافهی غم»، مال نیمهی دوم…
ادامهآنچه میخوانید، گفتوگوی ایمی لیپمن، از نویسندگان سریالهای شبکهی تلویزیونی «اچبیاو»، با سم شپارد است که در شمارهی آوریل ۱۹۸۴ نشریهی «امریکن تییهتر» منتشر شده است. گفتوگویی سرشار از آرای عجیب و بیمحابای شپارد دربارهی تئاتر و نمایشنامهنویسی… *** وقتی دارید نمایشنامه مینویسید، تصور مشخصی دارید از اینکه پایان نمایشنامه…
ادامهپیش از مطالعهی مقالهی زیر ذکر چند نکته ضروری بهنظر میرسد، چراکه برای مخاطب این متن پرسش از گیوتین را دستکم در سه لایه مطرح میکند: یکی دوران ترور یا عصر وحشت (سپتامبر ۱۷۹۳ تا جولای ۱۷۹۴) که گیوتین را سمبل انقلاب برای تصفیهی عناصر ضدانقلابی معرفی (و درواقع ابداع)…
ادامه